Af en toe komt dat kritische stemmetje weer langs in mijn hoofd. ‘Wie zit er nou te wachten op mijn blogs over de twijfels waar ik zelf tegenaan loop in mijn leven?’ Die stem die jij ongetwijfeld ook kent en die vindt dat ik, zeker als coach, niet onzeker mag zijn. Of dat ik die onzekerheid in ieder geval niet mag laten zien.

Dat stemmetje zorgt ervoor dat we onze onzekerheid het liefst verstoppen.

Ik zag het ook weer gebeuren tijdens de workshop familieopstellingen die ik begin deze maand gaf op een prachtige locatie in een recent aangeplant voedselbos. De deelnemers waren aanvankelijk enigszins gespannen en voelden zich een beetje ongemakkelijk.

Maar al snel herkenden ze veel in elkaars twijfels en in het ‘gedoe’ waar ze in hun dagelijks leven tegenaanlopen. Zoals moeizaam contact met collega’s, terugkerende discussies met hun partner of moeite hebben om voor zichzelf te kiezen.

Die herkenning in elkaars problematiek creëerde veiligheid en openheid en maakte hen zachter. Naar elkaar en naar zichzelf. Waardoor ruimte en rust ontstond voor nieuwe mogelijkheden. Zodat ze mooie en bevrijdende stappen konden zetten.

1 van de deelnemers gaf later terug: ‘Fijn om zo kwetsbaar te mogen zijn. En om te zien dat ik niet de enige ben. Dat maakt het minder eenzaam en ik krijg daardoor ook meer begrip voor mezelf. Door mijn onzekerheid te delen, verliest het al gedeeltelijk zijn lading.’

Zo deal je dus met onzekerheid. Door het te delen! Dat doe ik dan ook maar 😉. Ik vind deze blog plaatsen weer een beetje spannend. En ik doe het toch!

Fijne dag en warme groet, Syl

PS. Wil jij je bevrijden van gedoe in je leven? Ontdek wat de workshop familieopstellingen voor jou kan betekenen. 

Syl Granneman

Zachter kijken. Eerlijker voelen. Minder moeten. Voor wie merkt: het mag anders. Soms begint verandering met een andere blik. Ik help je om die te vinden.